Over ons

Eerst even kennismaken

Wij zijn Mark Bekkenutte, 28 jaar, en Marco de Jong, 55 jaar. Vader en zoon, afkomstig uit Wognum in Noord-Holland. Inmiddels wonen we in Borsodszentgyörgy, een dorp in Noord-Hongarije. Wie die naam in één keer goed uitspreekt, heeft alvast een voorsprong op ons toen we begonnen.

Marco heeft jarenlang in de horeca gewerkt en daarna als manager van tankstations. Mark heeft ervaring in de kinderopvang en horeca. Mensen ontvangen, iets voor een ander doen en zorgen dat iemand zich prettig voelt: dat past bij ons. Nu bouwen we samen aan Mosoly, onze bar en ons eetcafé met een Nederlands tintje. Maar voordat er een menukaart kwam, waren er twee vakanties. En voordat er gasten kunnen komen, blijken er behoorlijk wat andere mensen langs te moeten komen. Met gereedschap. Of formulieren.

Mei 2025: gewoon op vakantie

Onze eerste vakantie in Hongarije was in mei 2025. Een vakantie dus. Nog geen verhuisdatum, nog geen verbouwing en nog geen website waarop we moesten uitleggen waarom we voorlopig niet open waren.

Een vakantieland leren kennen is iets anders dan er gaan wonen. Tijdens een vakantie hoeft een mooi uitzicht alleen maar mooi te zijn. Als je er woont, wil je ook weten wie je water aansluit en hoe je een afspraak maakt als je de taal nog niet spreekt. Dat tweede deel leerden we later kennen. Eerst kwam het eerste deel: Hongarije ontdekken.

In augustus 2025 gingen we opnieuw. Twee vakanties, zo kort na elkaar, en in september volgde de huizenjacht. Het land was kennelijk niet klaar met ons. Of wij niet met het land. Hoe dan ook: de volgende reis ging over iets heel anders dan een fijne vakantieplek.

September: het allerlaatste huis

In september 2025 gingen we op huizenjacht. Dat klinkt overzichtelijk: huizen bekijken, kiezen, kopen. Een beetje zoals een brood uitzoeken, alleen kun je een huis niet even terugleggen omdat de korst tegenvalt.

Uiteindelijk werd het het allerlaatste huis dat we bekeken. In Borsodszentgyörgy. Daar kreeg ons nieuwe leven een adres. Naast het huis stond een bar, en daarmee werd het ook een plek waar we iets konden opbouwen en mensen konden ontvangen.

Begin december 2025 kochten we het huis. Op 5 januari 2026 volgde de bar. Twee vakanties waren veranderd in een huis, een horecapand en een toekomst die ineens heel concreet werd. Een sleutelbos weegt niet veel. Wat eraan vastzit, kan behoorlijk indrukwekkend zijn.

Van Wognum naar een nieuwe voordeur

Op 21 mei 2026 vertrokken we uit Nederland. Op 22 mei kwamen we aan in Hongarije. Vanaf dat moment was dit het land van onze boodschappen, onze buren, onze klussen en onze dagelijkse beslissingen.

Een emigratie is groter dan de afstand die je aflegt. Je neemt je ervaring mee, je familieband, je plannen en natuurlijk jezelf. Dat laatste is handig, want je ontdekt al snel dat een nieuw adres niet automatisch zorgt dat alle problemen verdwijnen. Het levert vooral nieuwe vragen op. Gelukkig ook nieuwe mensen die je helpen ze te beantwoorden.

Wij kwamen als vader en zoon. Dat zijn we gebleven, alleen met een gezamenlijk project erbij. Het voordeel is dat je elkaar al kent voordat de verbouwing begint. Dat helpt, want een bouwproject vraagt genoeg overleg zonder dat je ook nog moet uitzoeken wie er tegenover je staat.

Jó napot! En toen begon het pas

De Hongaarse taal is een van onze grootste uitdagingen. Je wilt beleefd zijn, dus je leert een begroeting. Je spreekt iemand in het Hongaars aan. Dat gaat goed. Misschien zelfs verrassend goed.

Zo goed, dat de ander denkt dat je Hongaars spreekt.

En dan komt er een heel verhaal terug. Waarop wij moeten uitleggen dat onze taalkennis voorlopig iets kleiner is dan onze begroeting deed vermoeden. Je zou bijna een waarschuwing onder je goedendag willen hangen: verdere functies zijn nog in ontwikkeling.

Mark oefent Hongaars en we blijven allebei leren. Soms helpt een vertaling, soms een gebaar en soms moet een zin gewoon opnieuw. Een koffie bestellen is een mooie stap. Uitleg over leidingen, afspraken en installaties is een heel andere afdeling. Wij leren de taal dus niet alleen uit een boek, maar ook tussen de klussen door. Niet altijd de makkelijkste lesmethode, wel eentje met veel praktijk.

Een bar kopen is nog geen bar openen

De bar was al een bar geweest. Wij maken er een bar en eetcafé van. Dat lijkt een kleine verandering, totdat je gaat kijken wat er allemaal nodig is voor een warme keuken, toiletten, water, elektra en de inrichting.

We zoeken vakmensen, vergelijken offertes en proberen afspraken te maken. Niet iedereen reageert. Sommige bedrijven zitten vol. Andere kunnen pas veel later komen. Een loodgieter vinden blijkt een heel eigen onderdeel van onze emigratie te zijn geworden. Een onderdeel dat we in mei 2025 niet op het vakantieprogramma hadden staan.

Ook kwam het voor dat een vakman alleen particulier kon factureren, terwijl wij voor het werk aan de zaak een factuur en de benodigde documentatie nodig hadden. Dan houdt het op, hoe graag je ook door wilt. Je wilt iets afstrepen, maar krijgt er een nieuwe zoektocht voor terug.

Dat zijn de minder romantische kanten van een nieuw begin. Dingen duren langer dan je hoopt. Je kunt plannen, bellen en schrijven, maar daarmee heb je nog geen werkende keuken. Toch krijgt Mosoly stap voor stap vorm: een lange bank, tafels, een stamtafel, een bar en steeds meer van de sfeer die we voor ogen hebben.

Wat wél goed gaat: de mensen

Tussen alle klussen door leren we mensen kennen die ons helpen. Dat maakt een groot verschil. Zeker als je nieuw bent, de taal nog leert en niet vanzelf weet bij wie je moet zijn.

Begin oktober bleek bijvoorbeeld het expansievat van de verwarming in ons woonhuis doorgeroest. Er kwam een tijdelijke oplossing, de installatie werd gevuld en ontlucht en de radiatoren werden getest. Voor de proefstook hadden we nog geen eigen voorraad hout; er werd hout aangeboden om te kunnen testen.

Toen we voor het eerst stookten, werd het huis keurig warm. Dat is zo'n overwinning die je pas echt waardeert als je een tijd met klussen en vragen bezig bent geweest. Niet spectaculair op een vakantiefoto, wel bijzonder prettig op een koude avond.

Voor alle duidelijkheid: die verwarming hoort bij ons huis. In de bar hebben we airco. We proberen onze gasten straks warm te ontvangen, maar dat hoeft gelukkig niet letterlijk met een ketel naast hun tafel.

Tussendoor blijven we Hongarije ontdekken

Ons leven bestaat gelukkig niet alleen uit verbouwen. We trekken eropuit en delen onze belevenissen op YouTube onder de naam Mosoly Hungary. Hongarije blijft ook nu er geen vakantie meer op de kalender staat een land om te ontdekken.

Zo bezochten we het circus in Ózd, waar Mark door een clown op het podium werd gehaald. Je kunt dus vanuit Nederland emigreren, een bedrijf voorbereiden en aan een nieuwe toekomst bouwen, om vervolgens gewoon onderdeel van een circusact te worden. Hongarije houdt ons veelzijdig.

Ook koken en eten horen bij ons verhaal. Marco's horeca-ervaring komt straks van pas in de keuken van Mosoly. Op onze kaart willen we herkenbare Nederlandse favorieten combineren met wisselende gerechten uit andere landen. Een Nederlands tintje, met genoeg ruimte om verder te kijken dan de grens.

Waarom de naam Mosoly zo goed past

Mosoly betekent glimlach. Dat is precies wat we onze plek mee willen geven. Je moet hier terechtkunnen voor koffie, een hapje, een drankje of een goed gesprek. Je mag uit het dorp komen, uit Nederland of onderweg zijn op een fiets of tijdens een wandeling. We willen dat je je welkom voelt.

Mosoly moet een plek worden waar iedereen zich thuis voelt en bij het weggaan alweer uitkijkt naar een volgend bezoek. We hebben niet heel veel zitplaatsen. Daarom adviseren we straks te reserveren of even contact op te nemen als je spontaan wilt komen. Gastvrijheid is er volop; vierkante meters kunnen we helaas niet bijbestellen.

We bouwen ook verder aan de toekomst. We hopen half 2027 open te kunnen met het appartement, en een kleine camping is een plan voor later. Eerst de bar en het eetcafé goed neerzetten. Een droom mag groot zijn, maar de uitvoering heeft iets aan een volgorde.

Waar we nu staan

Het is begin oktober 2026. We wonen hier, we werken aan Mosoly en we bereiden de opening voor. De verbouwing is nog bezig en ook de vergunningen, controles en andere papieren vragen aandacht. We verwachten eind 2026 open te gaan, maar een definitieve openingsdatum kunnen we nog niet beloven.

Dat wachten is soms frustrerend. Je wilt mensen ontvangen, maar eerst moet alles klaar en geregeld zijn. Tot die tijd laten we zien hoe Mosoly ontstaat. Niet alleen het mooie eindbeeld, ook de weg ernaartoe.

Vanaf mei 2025 tot nu veranderde er veel: vakantie werd huizenjacht, het laatste huis werd ons huis en een bestaande bar werd ons gezamenlijke project. Er gingen dingen goed. Er kwamen vertragingen, taalproblemen en technische verrassingen. En er kwamen mensen op ons pad die ervoor zorgden dat we verder konden.

De volgende glimlach is misschien die van jou

Als je straks bij Mosoly komt, ontmoet je Mark en Marco. Vader en zoon, met Nederlandse wortels, een nieuw leven in Hongarije en inmiddels genoeg ervaringen voor meer dan één gesprek.

We kunnen je vertellen over het allerlaatste huis. Over die ene Hongaarse begroeting waarmee je onbedoeld een hele conversatie opent. Over wachten op een vakman en over de opluchting als er eindelijk iets werkt. Maar we horen ook graag jouw verhaal. Een gezellige plek ontstaat tenslotte pas echt wanneer er mensen aan tafel zitten.

Onze eerste vakantie is voorbij. Ons avontuur is volop bezig. En zodra de deuren opengaan, hopen we je hier te ontmoeten.

Welkom bij Mosoly. Wij zijn Mark en Marco. Een glimlach lukt ons al in elke taal.